EGZAMIN WSTĘPNY NA ARCHITEKTURĘ 2026 – Kreskowe omówienie
Rekrutacja na Architekturę na Politechnikę Gdańską, jak i na większość politechnik w kraju, obejmuje dodatkowy egzamin sprawdzenia predyspozycji do zawodu architekta. W Gdańsku przez wiele lat egzamin składał się z 2 odrębnych części, ocenianych przez osobne komisje: z części testowej oraz rysunku odręcznego z obserwacji. Od 2025 r. wprowadzono nową formułę i obydwie części tematyczne pojawią się w ramach jednego egzaminu w formie TESTU z predyspozycji do zawodu architekta.
Chcesz zostać architektem i studiować Architekturę na Politechnice Gdańskiej lub innej uczelni?
W Prostej Kresce oferujemy kompleksowe kursy przygotowawcze, prowadzone stacjonarnie w Gdańsku oraz online. Naszą kadrę stanowią doświadczeni wykładowcy akademiccy oraz absolwenci architektury, a program precyzyjnie odzwierciedla aktualną formułę egzaminu – Test predyspozycji do zawodu architekta. Przygotujesz się zarówno do części projektowej (aksonometria i perspektywa, zadania konstrukcyjne i wyobraźnia przestrzenna), jak i rysunkowej.
Dołącz do grona naszych kursantów, którzy corocznie zdają na architekturę z sukcesem!
Więcej informacji o kursach przygotowujących
Jak wyglądał wstępny egzamin na Architekturę Politechniki Gdańskiej w 2026 roku?
Analiza tegorocznych zadań razem z Prostą Kreską
Tegoroczny egzamin wstępny na Architekturę Politechniki Gdańskiej pokazał, że uczelnia konsekwentnie rozwija nową formułę sprawdzianu. Nadal największy nacisk kładziony jest na wyobraźnię przestrzenną, logiczne myślenie oraz umiejętność projektowania, jednak zadania z 2025 roku były wyraźnie bardziej złożone niż w latach ubiegłych. W wielu przypadkach kandydaci musieli wykazać się nie tylko poprawnym rysunkiem, ale również analizą problemu i świadomym procesem projektowym.
Część I – Geometria przestrzenna i zadania projektowe
Zadanie A – Analiza bryły i wykonanie przekroju
Pierwsze zadanie dotyczyło bryły złożonej z dwóch prostopadłościanów. Kandydaci mieli przedstawić ją w aksonometrii, a następnie wykonać przekrój wyznaczony przez trzy wskazane punkty znajdujące się na krawędziach bryły.
Na pierwszy rzut oka zadanie wydawało się typowym ćwiczeniem z geometrii przestrzennej, jednak w rzeczywistości wymagało znacznie więcej niż poprawnego narysowania bryły. Kluczowa była umiejętność wyobrażenia sobie przebiegu płaszczyzny cięcia oraz poprawnego przedstawienia przekroju w przestrzeni.
W porównaniu z egzaminami z poprzednich lat można zauważyć, że geometria przestrzenna staje się coraz bardziej wymagająca. Uczelnia odchodzi od prostych zadań polegających jedynie na rozpoznawaniu wielościanów czy wykonywaniu podstawowych rzutów, a coraz częściej sprawdza umiejętność analizy bardziej złożonych układów przestrzennych.
Zadanie B – Obliczenia geometryczne
Drugie zadanie miało charakter obliczeniowy. Kandydaci musieli wyznaczyć objętość wielościanu wpisanego w sześcian na podstawie określonych zależności geometrycznych.
To zadanie po raz kolejny pokazało, że egzamin nie sprawdza jedynie umiejętności rysowania. Niezbędna była znajomość geometrii przestrzennej, umiejętność logicznego rozumowania oraz wykonywania obliczeń.
Można odnieść wrażenie, że część geometryczna staje się coraz bardziej matematyczna i analityczna, dlatego przygotowania do egzaminu powinny obejmować nie tylko rysunek, ale również rozwiązywanie zadań przestrzennych.
Zadanie C – Projekt modułowego systemu klocków
Jednym z najciekawszych zadań tegorocznego egzaminu było zaprojektowanie zestawu co najmniej dziesięciu elementów powstałych z sześcianu o wymiarach 30 × 30 × 30 cm. Kandydaci musieli przedstawić proporcje poszczególnych elementów, a następnie wykorzystać wszystkie zaprojektowane moduły do stworzenia jednej przestrzennej kompozycji przedstawionej w perspektywie lub aksonometrii.
To zadanie wyraźnie różniło się od tematów pojawiających się w poprzednich latach. Wcześniej kandydaci projektowali pojedyncze obiekty, takie jak pomniki czy niewielkie formy przestrzenne. Tym razem należało zaprojektować cały system elementów oraz pokazać, w jaki sposób mogą one współpracować ze sobą jako większa całość.
Takie zadanie bardzo dobrze sprawdza sposób myślenia architektonicznego, ponieważ wymaga jednocześnie kreatywności, myślenia modułowego oraz umiejętności komponowania przestrzeni.
Zadanie D – Projekt wielofunkcyjnej przestrzeni miejskiej
Ostatnie zadanie polegało na zaprojektowaniu przestrzeni publicznej o wymiarach 30 × 20 metrów. Kandydaci mogli wybrać spośród kilku zaproponowanych funkcji – między innymi miejsca do nauki i pracy, odpoczynku, zabawy, spotkań czy aktywności ze zwierzętami – i połączyć co najmniej cztery z nich w jednym projekcie. Dodatkowym wymaganiem było powiązanie całej kompozycji ze ścieżką pieszą.
W porównaniu z ubiegłorocznym zadaniem dotyczącym projektowania woliery dla szympansów można zauważyć wyraźną zmianę. W tym roku projekt miał znacznie bardziej urbanistyczny charakter i pozostawiał kandydatom większą swobodę w podejmowaniu decyzji projektowych.
Egzaminatorzy sprawdzali przede wszystkim umiejętność organizowania przestrzeni, logicznego rozmieszczenia funkcji oraz tworzenia miejsca odpowiadającego potrzebom różnych użytkowników.
Część II – Rysunek z wyobraźni
Podobnie jak w poprzednich latach kandydaci wybierali jeden z dwóch tematów.
Temat 1 – Wnętrze
Pierwszy temat przedstawiał scenę rozgrywającą się we wnętrzu. Kompozycja musiała zawierać dwie osoby grające w szachy, stół oraz dwa krzesła.
Był to stosunkowo klasyczny temat, który przede wszystkim sprawdzał umiejętność budowania perspektywy wnętrza, poprawnego przedstawiania postaci oraz zachowania proporcji pomiędzy elementami wyposażenia.
Temat 2 – Przestrzeń miejska
Drugi temat dotyczył przejścia dla pieszych z sygnalizacją świetlną. Na rysunku należało przedstawić samochód oraz co najmniej jedną postać.
Choć temat wydaje się prosty, wymagał poprawnego przedstawienia przestrzeni ulicy, perspektywy oraz relacji pomiędzy człowiekiem, pojazdem i elementami infrastruktury drogowej.
W porównaniu z poprzednimi latami można zauważyć, że tematy rysunku z wyobraźni stały się bardziej codzienne i mniej rozbudowane. Nie oznacza to jednak łatwiejszego egzaminu. Wręcz przeciwnie – prostszy temat pozwala egzaminatorom skupić się przede wszystkim na jakości rysunku, sposobie budowania przestrzeni oraz poprawności perspektywy, a nie na liczbie narysowanych elementów.
PONIŻEJ PRZEDTAWIAMY NASZE ROZWIĄZANIE 2 zadań z części I.
Egzamin na Politechnikę Gdańską na Wydział Architektury 2026
Egzamin składał się z 4 poleceń. Na rozwiązanie zadań było przeznaczone 2,5h
Format A3.
Zadanie A
Dane są dwa prostopadłościany o wymiarach 8 × 4 × 2 oraz 8 × 2 × 2. Narysuj w aksonometrii bryłę utworzoną z obu prostopadłościanów, przy czym większy prostopadłościan stanowi podstawę kompozycji, a mniejszy jest ustawiony na jego górnej podstawie. Bryły stykają się jedną z dłuższych krawędzi bocznych, natomiast druga dłuższa krawędź boczna mniejszego prostopadłościanu przechodzi przez środek geometryczny górnej podstawy większego prostopadłościanu. Następnie wyznacz przekrój otrzymanej bryły płaszczyzną przechodzącą przez trzy punkty A, B i C, przy czym punkt A jest środkiem krawędzi o długości 4 dolnej podstawy większego prostopadłościanu, punkt B jest środkiem sąsiedniej krawędzi o długości 8 tej samej podstawy, a punkt C jest środkiem geometrycznym górnej podstawy mniejszego prostopadłościanu. Na rysunku przedstaw linię przekroju oraz poprawnie zaznacz krawędzie widoczne i niewidoczne.
Ocenie podlega:
poprawność rozwiązania geometrycznego,
poprawność konstrukcji aksonometrycznej,
prawidłowość wyznaczenia przekroju,
czytelność i estetyka wykonania rysunku.
Zadanie B
Dany jest sześcian o objętości V. Na trzech sąsiednich ścianach sześcianu wyznaczono przekątne, po jednej na każdej ścianie, przy czym przekątne te wyznaczają płaszczyznę odcinającą fragment bryły. Oblicz objętość bryły powstałej w wyniku odcięcia części sześcianu tą płaszczyzną.
Ocenie podlega:
poprawność rozwiązania geometrycznego,
poprawność konstrukcji aksonometrycznej,
prawidłowość wyznaczenia przekroju,
poprawny wynik objętości
Zadanie C
Dany jest drewniany sześcian o wymiarach 30 × 30 × 30 cm. Zaprojektuj zestaw klocków powstałych w wyniku podziału sześcianu, wykorzystując cały dostępny materiał. Zestaw powinien składać się z co najmniej 10 elementów o zróżnicowanych kształtach i proporcjach. Przedstaw wszystkie zaprojektowane klocki w aksonometrii, zachowując ich wzajemne proporcje. Następnie, wykorzystując wyłącznie zaprojektowane elementy, stwórz przestrzenną kompozycję architektoniczną. Budowlę przedstaw w aksonometrii lub perspektywie odręcznej.
Ocenie podlega:
pomysłowość i racjonalność podziału sześcianu,
kompletne wykorzystanie materiału wyjściowego,
różnorodność i funkcjonalność zaprojektowanych elementów,
jakość kompozycji przestrzennej oraz umiejętność kształtowania formy architektonicznej,
poprawność przedstawienia przestrzeni w aksonometrii lub perspektywie,
estetyka, czytelność i precyzja wykonania rysunku.
Co wynika z tegorocznego egzaminu?
Analizując wszystkie zadania, można zauważyć wyraźny kierunek zmian. Politechnika Gdańska coraz częściej sprawdza sposób myślenia przyszłego architekta, a nie jedynie umiejętność estetycznego rysowania.
Zadania wymagają analizowania problemów przestrzennych, projektowania funkcjonalnych rozwiązań, logicznego uzasadniania decyzji oraz swobodnego operowania geometrią. Jednocześnie część z rysunku z wyobraźni nadal koncentruje się na poprawnym przedstawianiu przestrzeni, perspektywy i postaci, jednak tematy są bardziej uniwersalne i bliższe codziennym sytuacjom.
Dla przyszłych kandydatów oznacza to jedno – przygotowania do egzaminu powinny obejmować nie tylko doskonalenie techniki rysunku, ale przede wszystkim rozwijanie wyobraźni przestrzennej, umiejętności projektowych oraz logicznego myślenia. To właśnie te kompetencje są dziś najważniejsze podczas rekrutacji na Architekturę Politechniki Gdańskiej.
