Frida Kahlo i jej „Dwie Fridy” – historia meksykańskiego serca
Urodziny Artystki:
Frida Kahlo
Jedna z najbardziej rozpoznawalnych malarek XX wieku. Jej charakterystyczne autoportrety, kwiaty we włosach i bezkompromisowe podejście do życia sprawiły, że do dziś inspiruje miliony ludzi na całym świecie.
Czy wiesz, że Frida Kahlo przez całe życie podawała inną datę urodzenia niż ta widniejąca w jej akcie urodzenia?
Choć oficjalnie urodziła się 6 lipca 1907 roku, przez wiele lat utwierdzała innych w przekonaniu, że przyszła na świat 7 lipca 1910 roku. W ten sposób Frida symbolicznie chciała związać swoje narodziny z początkiem rewolucji meksykańskiej, która wybuchła w 1910 roku.
Dziś, z okazji jej prawdziwej daty urodzin, przybliżymy wam postać tej niezwykle barwnej artystki.
Trudno znaleźć drugą artystkę, której życie i twórczość byłyby tak mocno ze sobą splecione jak u Fridy Kahlo. Jej obrazy to zapis emocji, bólu, marzeń i codziennych zmagań. Nic dziwnego, że do dziś fascynuje zarówno miłośników sztuki, jak i osoby, które dopiero zaczynają swoją artystyczną przygodę.
Sztuka inspirowana Meksykiem
Frida Kahlo była dumna ze swoich korzeni. W jej obrazach znajdziemy mnóstwo odniesień do meksykańskiej kultury, tradycji ludowej oraz sztuki prekolumbijskiej. Chętnie nosiła tradycyjne stroje, otaczała się lokalną symboliką, a w swoich pracach wykorzystywała intensywne kolory i motywy roślinne oraz zwierzęce.
W wieku 22 lat poślubiła muralistę Diega Riverę, a burzliwy związek ( w tym dwukrotne małżeństwo (1929–1939 i 1940–1954)) stał się inspiracją do dzieł takich jak właśnie Dwie Fridy. Romans pełen wielkich uczuć i namiętności, ale także licznych kryzysów, zdrad i rozstań. Jednym z najboleśniejszych momentów był romans Diego z młodszą siostrą Fridy, Cristiną. Sama Frida także wdawała się w relacje z kobietami i mężczyznami, w tym z amerykańskim fotografem Nickolasem Murayem.
Warto dodać, że Frida wraz z mężem mocno utożsamiała się z powojennym ruchem odnowy meksykańskiej, który po rewolucji promował kulturę i tożsamość rdzennych mieszkańców Meksyku. Świadomie podkreślała swoje meksykańskie korzenie, wybierając tradycyjne stroje i ludową estetykę. Motyw dwoistości kultury meksykańskiej był zresztą często podejmowany nie tylko przez Fridę, ale również przez wielu artystów tworzących w tamtym okresie.
Znaczenie cielesnego bólu w twórczości
Już od dzieciństwa musiała walczyć o swoje zdrowie, bo wieku 6 lat przeszła polio. Choroba spowodowała nierówność nóg, a kiedy Frida miała zaledwie 18 lat, 17 września 1925 roku autobus, którym podróżowała, zderzył się z tramwajem. Wypadek spowodował złamany kręgosłup, miednica , uszkodzone narządy w tym macicę, skutkując 35 operacjami i niemożnością posiadania dzieci. Lekarze nie mieli pewności, czy kiedykolwiek będzie mogła samodzielnie chodzić i przez trzy miesiące była unieruchomiona w gipsowym gorsecie. To właśnie wtedy zaczęła malować , a doświadczenia te stały się jednym z najważniejszych tematów jej twórczości. W ciągu życia ponad 50 autoportretów, a każdy obraz opowiadał o czymś dla Niej ważnym.
Nie ukrywała cierpienia ani nie próbowała go upiększać, tylko malowała je takim, jakie było - szczere, trudne i w sposób bardzo osobisty.
Rodzice zrobili wszystko, by mogła rozwijać swoją nową pasję. Mama zamówiła specjalne sztalugi umożliwiające malowanie w łóżku, a tata podarował jej farby i pędzle. Nad łóżkiem zawisło lustro, dzięki któremu Frida mogła obserwować własną twarz. Tak narodziły się jej słynne autoportrety, o których artystka sama mówiła:
"Maluję siebie, ponieważ najczęściej przebywam w samotności i jestem osobą, którą znam najlepiej”
W twórczości Fridy nic nie było przypadkowe. Kwiaty, owoce, zwierzęta czy egzotyczne rośliny miały swoje ukryte znaczenie, a natura symbolizowała dla niej życie, odrodzenie, ale także kobiecość, seksualność i płodność. Dzięki temu jej obrazy można oglądać wielokrotnie i za każdym razem odkrywać nowe szczegóły i znaczenia.
Frida Kahlo, Dwie Fridy (Las dos Fridas), 1939, olej na płótnie, 173,5 × 173 cm (Museo de Arte Moderno, Mexico City)
„Dwie Fridy” to chyba jeden z najbardziej znanych obrazów Fridy Kahlo. Powstał w 1939 roku tuż po rozwodzie z Diego Riverą. To podwójny autoportret, na którym widać dwie niemal identyczne Fridy siedzące obok siebie i trzymające się za ręce.
Twórczość Fridy Kahlo wyróżnia się wyjątkowym, samodzielnie wypracowanym stylem. Charakterystyczne są dla niej intensywne kolory, uproszczone formy i bogata symbolika., a w jej obrazach pojawiają się również fantastyczne, niemal baśniowe elementy, dlatego często zalicza się je do surrealizmu. Sama Frida zdecydowanie się z tym nie zgadzała.
Po prawej stronie siedzi Frida Meksykańska, trzymająca w dłoni dziecięcy portret Diego, ubrana w tradycyjny strój Tehuana, który stał się niejako tożsamy z artystką. Większość zachowanych zdjęć Fridy przedstawiają ją ubraną właśnie w ten regionalny ubiór (miała ich podobno około 180). Po przekształceniu jej domu, słynnego Casa Azul, w muzeum odnaleziono całą kolekcję tych strojów, a także gorsety ortopedyczne, protezę nogi i specjalne konstrukcje, które pomagały jej funkcjonować mimo ciągłego bólu.
Po lewej stronie widzimy Fridę w europejskiej, postkolonialnej sukni, symbolizującej jej europejskie korzenie oraz świat dawnych elit i właścicieli ziemskich. To właśnie ta Frida wydaje się bardziej samotna i odrzucona.
Najmocniej działa jednak to, co dzieje się z ich sercami. Serce Fridy w stroju Tehuana jest całe i bije spokojnie. W dłoni trzyma ona miniaturowy portret Diego Rivery. Z jej serca wychodzi tętnica, która przechodzi przez obie postacie i łączy je ze sobą. Po stronie Fridy w białej sukni naczynie zostaje przecięte chirurgicznymi nożyczkami. Krew spływa na białą suknię, tworząc czerwone plamy przypominające kwiaty. To niezwykle mocny symbol bólu, utraconej miłości i próby odcięcia się od przeszłości.
Według słów Fridy przekazanych jednej z przyjaciółek, Frida w stroju Tehuana, z nienaruszonym sercem, symbolizuje tę część jej samej, którą Diego kochał. Natomiast Frida ubrana w białą europejską suknię, z rozdartym i krwawiącym sercem, przedstawia kobietę odrzuconą i zranioną.
Kompozycja obrazu nawiązuje również do wcześniejszego dzieła „Frida i Diego Rivera” z 1931 roku. Na tamtym obrazie nowożeńcy trzymają się za ręce, co symbolizuje jedność, jednak ich spojrzenia są skierowane w różne strony, zdradzając emocjonalny dystans. W „Dwóch Fridach” miejsce Diego zajmuje druga Frida. Choć obie postacie wydają się sobie przeciwstawne, pozostają ze sobą nierozerwalnie połączone , ponieważ trzymają się za ręce, a ich serca łączy jedna tętnica. To symbol dwóch stron tej samej osoby, które mimo wewnętrznych konfliktów nie mogą istnieć oddzielnie.
Dziś obraz uznaje się za jedno z najważniejszych dzieł XX wieku. Można go oglądać w Muzeum Sztuki Współczesnej w Meksyku, gdzie nadal przyciąga tłumy miłośników sztuki z całego świata.
🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️
Dlaczego Frida wciąż inspiruje?
Historia Fridy Kahlo pokazuje, że sztuka może być sposobem na wyrażenie emocji i oswojenie najtrudniejszych doświadczeń. Nie tworzyła po to, by przypodobać się odbiorcom, tylko z potrzeby serca i to właśnie ta autentyczność sprawia, że jej obrazy nadal poruszają.
Jeśli fascynują Cię wielcy artyści i chcesz rozwijać własny styl, warto poznawać nie tylko techniki malarskie, ale także historie ludzi, którzy za nimi stoją, bo czasem to właśnie one stają się największą inspiracją do stworzenia własnych, wyjątkowych prac.
A już w sierpniu zapraszamy na wydarzenie inspirowane twórczością tej niezwykłej artystki.
Letni autoportret w kwiatach a'la Fida Kahlo
z sangria i lemoniadą
🌸 Link do wydarzenia 🌸
W tym letnim spotkaniu malarskim przeniesiemy się do Meksyku, w świat intensywnych barw, kwiatów i ekspresji inspirowanej twórczością Fridy Kahlo.
Po więcej informacji zapraszamy na stronę wydarzenia.
